Jedną z najbardziej charakterystycznych cech jeśli chodzi o ogrody francuskie będzie symetria dwuboczna pod względem głównej alejki, która zawsze umiejscowiona jest w samym środku ogrodu. Drzewa oraz krzewy w tym przypadku będą równo przystrzyżone i uformowane, wszystko rozwija się zgodnie z wizją architekta, nie ma tutaj miejsca na naturalność oraz nieprzewidywalność natury. Bardzo często w ogrodach tych umieszczane części ozdobne i dekoracyjne, takie jak rzeźby, czy też Ławski w abstrakcyjnych wręcz formach. Z czasem dodawano sztuczne pagórki i wzniesienia, czy tez ogrodzenia, na przykład ogrodzenia betonowe. Idea natury, która jest zdominowana i w pełni kontrolowana przez człowieka styka się tutaj z autorytaryzmem, z którym spotkać można się było na francuskich dworach przez dłuższy okres czasu.